maandag, maart 30, 2009

Kunst

Het is niet altijd even makkelijk om te raden wat kinderen tekenen:

Ronin: Kijk papa, ik ben aan het kleuren.
Ik: Ah... dat is mooi. Is dat een schatkaart van de piraten?
Ronin: Neehee... dat is een telefoonnummer.

donderdag, maart 26, 2009

Demos

Daarnet zat ik wat rond te neuzen op YouTube en ben ik op een hoop oude Amiga demos gestoten. Nostalgie tot en met.

Demos bestonden indertijd uit catchy muziek, een hoop vector graphics en allerhande visuele effecten die het onderste uit de hardware-kan haalden.

Een typisch voorbeeld is onderstaande Space Deliria van Crusaders. Let op de cameo van de Amiga Boing_Ball, het obligatoire belachelijk maken van de Atari (en zijn gebruikers), het feit dat performantie wordt uitgedrukt als "dit effect heeft slechts 46 rasterlijnen nodig" en de fantastische muziek van Dr. Awesome (Bjorn Lynne).

dinsdag, maart 24, 2009

Donkey Kong

Kiran speelt de laatste tijd regelmatig met mijn oude Donkey Kong spelletje waar ik zelf, zo'n 25 jaar geleden, lange tijd mee gespeeld heb.

Pure nostalgie.

In de verpakking zat trouwens nog een papiertje met mijn highscores van toen: 1331 punten voor Game A en 1074 voor Game B.

zondag, maart 22, 2009

So say we all


Er moesten tijdens de laatste afleveringen van Battlestar Galactica nog heel wat verhaallijnen samengebracht worden maar daar zijn ze, mijns inziens, zeer goed in geslaagd. Er blijven nog wel wat zaken openstaan en er is her en der nogal kort door de bocht gegaan maar al bij al is het zeer mooi afgerond. Puik werk.

Het viel me trouwens op dat de muziek van Bear McCreary weeral prominent aanwezig was tijdens de laatste episodes. Naar mijn bescheiden mening is hij één van de grote revelaties van deze TV serie.

Battlestar Galactica is gedaan. "So say we all."

vrijdag, maart 20, 2009

Springsteen en Stewart

Gisteren kwam Bruce Springsteen langs bij Jon Stewart in The Daily Show. Ik ben fan van beiden dus dit was dubbel leuk.

Het korte interview:


Daarna bracht The Boss nog een acoustische versie van "Working on a dream":

donderdag, maart 19, 2009

Vergeetachtig

Kiran is vergeetachtig. En nog niet zo'n klein beetje.

We hebben hem dit schooljaar al regelmatig moeten vragen waar zijn brooddoos, koekjesdoos, muts, sjaal of handschoenen gebleven zijn. Gelukkig had hij 's anderendaags altijd wel het ontbrekende stuk terug bij. Maar ik vrees dat het deze keer niet zo goed zal aflopen.

Vandaag waren ze met de klas gaan schaatsen en toen hij terug thuis kwam bleek dat zowel zijn handschoenen als zijn extra paar kousen spoorloos verdwenen waren. Na wat rond de pot draaien gaf hij toe dat hij beide zaken eigenlijk al kwijt was nog voordat ze in de schaatsbaan waren.

Zucht.

maandag, maart 09, 2009

Avontuur

Normaal had ik nu al thuis moeten zijn maar dat is dus niet zo.

De laatste dagen ging alles nochtans prima in Washington: schitterend weer (20 graden in plaats van de -5 van het begin van de reis), uitstekende conferentie en een hele dag kunnen rondhangen en bijpraten met Connie en Greg. Alles dik in orde dus.

Het was de bedoeling dat ik zondagavond zou terugvliegen naar Belgie maar toen we al een heel eind boven Canada waren vielen er twee generatoren uit en besliste de piloot om de oversteek niet te wagen en terug te keren naar Washington. Er zitten blijkbaar 4 generatoren in zo'n Boeing 777 en als er eentje uitvalt vliegen ze gewoon door maar in dit geval wilde men het risico niet nemen. De nederlandstalige stewardess vatte het mooi samen "Reizen blijft toch altijd een beetje avontuur".

United heeft ons dan allemaal hotelvouchers gegeven en ik zit nu in de Hilton vlakbij de luchthaven. Uiteraard had ik liever al lang thuis geweest bij de familie maar er is niet veel aan te doen. Vanavond een nieuwe poging.

woensdag, maart 04, 2009

Three seconds of fame

Zoals ik gisteren al schreef ben ik op straat geinterviewd door een TV reporter om mijn mening te geven over het koude weer. Ik maakte daarbij een uitgebreide analyse van de meteorologische toestand hier, in het clipje hier beneden (of elders) te zien rond 30' en 40':



Ik ga thuis alvast een plekje zoeken voor de 'Ha van Humo'.

Een dag in Washington

Vandaag is de enige dag dat ik in Washington ben dat er nog geen DrupalCon is. Ik heb er van geprofiteerd om de omgeving wat te verkennen:
  • Het Witte Huis valt wat tegen. Veel kleiner dan op TV.
  • Aan de verkeerslichten voor voetgangers hangt een timer die aangeeft hoe lang het nog duurt vooraleer het licht terug op rood zal springen. Handig.
  • Het Washington Monument is echt een hoge pilaar.
  • In het Lincoln Memorial zit een grote mijnheer streng te kijken.
  • Arlington Cemetery ligt boordevol dode Amerkanen. De levenden slepen hun vadsige lijf de heuvel op.
  • Je kan je niet orienteren door te onthouden waar het "kruispunt met die soldaat te paard" is. Zo zijn er hier minstens vijf.
  • De presidentiele kolonne is indrukwekkend. Tien zwaantjes, 5 zware SUVs met verduisterde ramen (stijl 24), 4 zware limousines waarvan eentje 'The Beast' met de president aan het raam, nog een tiental SUVs, een ambulance en dan nog wat politie.
  • Het Air and Space Museum is cool. Tien keer groter en beter dan dat gesukkel bij ons.
  • Het is hier koud. Vooral de wind chill. Ik ben er daarstraks op straat zelfs over geinterviewd door een cameraploeg van Channel 7. My 15 minutes of fame. Allez, 30 seconden. Benieuwd of ze er iets van uitzenden.

maandag, maart 02, 2009

Chicken or pasta

Ik heb pasta gekozen. Het was eetbaar.

De mijnheer op de stoel naast mij had zijn hond bij. Heel de vlucht (toch meer dan 8 uur) heeft dat beest moeten stilzitten. Het was een braaf beest. Gelukkig maar. 

Hier in Washington heeft het gesneeuwd. Ik zou beter naar conferenties gaan in zonnigere oorden.